Bir Anneler Gününü Daha Kutladık.

13.05.2014 10:14:37
A+ A-

 

 

 

Yazıma başlamadan önce eklediğim resmi açıklamak istiyorum. Resim 1948 yılında İstanbul'da Laleli veya Beyazıt'ta çekilmiş. Yeri tam olarak bilemiyorum. O tarihlerde biz Laleli'de oturuyorduk ama resimde bir sinema afişi gözüktüğüne göre burası Beyazıt olabilir.

Resimdeki kadın benim annem, küçük şirin kız da benim. Diyeceksiniz ki bize ne senin annenden, çocukluğundan. Ama ben bu yazımı anneler günü sebebiyle 22 yıl önce kaybettiğim anneme ve onun bana verdiklerine ayırmak istedim.

Ben de anneyim. İki kızım , iki de torunum var. Kızlarımdan biri Amerika'da, diğeri İzmir'de. bana de bu anneler gününde gene uzaktan telefonla yapılan kutlamalar. ve uluslararası çiçekçilik yolu ile gönderilen çiçekler kaldı tebrik niyetine.

Ben bu durumdan şikayetçi miyim. Hayır. Zira çocuklarım gözümün önünde olup mutsuz, başarısız olacağına uzaklarda olsunlar, ben onların mutluluğunu bileyim yeter diye düşünüyorum.

Gelelim benim anneme. Annem güçlü, batılı kafada tam bir İstanbul hanımı idi. Kendimi bildiğim günden bu yana bana birey olduğumu aşılayan, ayaklarımın üstünde durmayı öğreten bu kadın okula başladığım zaman da eğitimin kadın hayatındaki önemini söyledi .Kadının erkekten daha çok eğitime gereksinimi  olduğunu, zira ailede , çocuğun yetişltirilmesinde kadının rolünün gözardı edilemeyeceğimizi  vurguladı sık sık. Ancak kadın eğitimli olursa toplumun gelişeceğini söyleyerek büyüttü beni. Tam bir Atatürk, Cumhuriyet kadını olan annem kadının ekonomik özgürlüğünün de gereğini sözlerinden hiç eksik etmedi.

Doğruluğu, hakısızlığa karşı çıkmayı, yaşamım boyunca kanunlara, kurallara saygılı bir vatandaş olmayı,kimsenin malına canına zarar vermemeyi ondan öğrendim ben. Hep hakkıma razı oldum. Bazen bu düşünce yapımın sıkıntılarını çekmedim değil ama evlatlarımı da bu fikirde yetiştirmekten geri kalmadım.

Annem her zaman 'Bir çocuğu sevmek demek, onu kucağında hoplatmak, okşamak demek değildir.Bir çocuğu sevmek demek onun bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamak, birey olarak yetiştirmektir.'derdi.

Onun verdiği manevi destekle Üniversitemi bitirip gene onun ışığında çocuklarımı büyüttüm. Kızlarım doğduğu zaman bana çok şanslı olduğumu, zira onun da iki kızı olduğunu ve kızlarının onun diktiği bayrağı alıp daha uzaklara diktiğini söyledi. Benim kızlarım da benim diktiğim bayrağı alıp daha ilerlere dikmek üzere eğitildiler ve bunu gerçekleştirdiler.

Ben bugün geriye dönüp baktığımda ,bana bu kadar güzel düşünceleri aşılayan annemi hayırla yad ediyorum. Nurlar içine yat anneciğim.

Ben senin istediğin gibi bir İnsan oldum. Kızlarımı da senin bana öğrettiğin gibi yetiştirdim.

 

 

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.