Kediler ve çocuklar

02.04.2014 16:00:33
A+ A-

Her şey 1 sene önce yağmurlu ve fırtınalı bir akşamda bulduğumuz ve bakmaya devam ettiğimiz yavru tekir ile başladı. Çok güzel bir bebek tekir kediye Fındık adını verdik. Çünkü fındık kadar küçücüktü. Çok ürkek olan minik kızımız soğuk kış günlerini iş yerinde bizimle beraber geçirdi. Ürkek tavrı hiç kaybolmadı ama bize hep sevgi ile yaklaştı ama başkalarından hep kaçtı. Çok hızlı büyüdü bizim sevgilimiz oldu. Bahar aylarının başlaması ile dışarıdaki hayat dikkatini çekmeye başlamıştı ve çevreyi keşfe çıkmaya başladı. Ama biz iş yerinden çıkmadan mutlaka geri gelir ve geceyi güven içinde geçirmeye alışmıştı. Ama bir akşam gelmedi biz de dışarıdaki kediler takıldı belki biraz uzaklaştı ve keyfi yerinde diye düşündük ve iş yerini kapatıp evimize gittik. Ama içimize sinmemişti. 3 saat sonra iş yerine geldik ve ''Fındık'' diye seslenerek onu aramaya başladık. Duyduğumuz ses bizi sevindirdi sağlıklı olmasına çok sevindik çıktığı yüksek ağacın tepesinden inememiş dedik kendi kendimize. Gel kızım gel kızım diye diye kedimizin ağaçtan aşağıya kendi yöntemleriyle inmesine cesaret verdik. Kedimizi artık aşağı inmeyi başarmıştı ama gördüğümüz manzara bizi çok üzdü. Sağ patisi giyotinle doğranmış gibi kesikler içinde ve paramparça olmuştu. O yuvarlak ve tombul patisi tost makinasına girmiş ekmek dilimi gibi dümdüz olmuştu. Zaten ürkek kedi çok daha korkak duruma gelmişti. Onu iş yerine bıraktığımız anda bizden bile kaçıp saklanmıştı. Çok üzüldük nasıl ve nerede oldu kim yaptı diye kendi kendimize hayıflanıp durduk. Ertesi gün evdeki kedimin de veterinerine olan arkadaşa götürmek için onu saklandığı yerden çıkartmaya çalıştık. Çok hırçındı canı acıyordu ve korkuyordu. Onu sakinleştirmek için elimi uzattığımda beni ısırdı ve çok kanama olasına sebep oldu. Onu veterinere götürdüğümüzde bana sende hastaneye gitmek zorundasın aşı yaptırman gerekiyor dedi. Kedimizi önce narkozla uyuttu. Sonra parçalanmış patisini toplamaya çalışarak dişiler attı ve pati kemiklerinde kırık var yaralar kapanır ama ayağına basamaz belki diyerek bizi gönderdi. Ona üst katta kullanmadığımız ofis odasını ayarladık her gün önce antibiyotik verip sonra ayağına pansuman yapmaya başladık. 10. gün sonu da dikişlerini aldırmaya götürdük ama veteriner biraz daha beklesin dedi. aşağı yukarı 15. gün sonunda dikişler kendiliğinden düşmeye başlamış yaraları kapanmaya başlamıştı. En son gittiğimizde veteriner pati toparlanmazsa ayağını kesmek gerekebilir demişti. Ama buna hiç gerek kalmadı. O kadar hızlı iyileşme gösterdi ki yaralar tamamen kapanmıştı. Tek sorun üzerine basamıyordu. Olaydan tam 2 ay sonra normal yürümeye ve hatta koşmaya başladı. Tamamen iyileşmişti mutlu mutlu ortalıkta geziniyor bizim de mutlu olmamızı sağlıyordu. Bugün Fındık iki tane erkek bebek annesi ve çok mutlu. Ama hikayesi çok uzun anlatmaya devam edeceğim . sevgiler dlk

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.