Kim bilir belki de...

07.05.2014 13:48:49
A+ A-

Gün her zamanki gibi başladı. Erkenden kalkmak hiç zor gelmedi küçük çocuğa. Yapması gerekenleri biliyordu. Pijamalarını çıkarıp okul kıyafetlerini giydi, yatağını topladı ve odasından çıktı.

Evdeki herkes uyuyordu. Usulca mutfağa gitti. Annesinden gördüğü gibi çay makinasına suyu doldurdu ve demlik kısmına biraz çay döküp suyu kaynamaya bıraktı. Buzdolabını açıp dört tane yumurta, tereyağı, bir parça sucuk çıkarıp hayal ettiği kahvaltıyı hazırlamaya başladı. Ocağı yakmak sandığından kolay oldu. Tavaya bir parça yağ bırakıp üzerine peynirleri attı eriyen peynirlerin üzerine yumurtaları kırdı. Başka bir tavada ise zarını soymayı başardığı sucukları asimetrik şekillerde keserek pişirmeye başladı. Pişen sucuklar diğer tavadaki yumurta ve peynirin üzerine döküldü ve bir kez daha pişirmeye bıraktı.

Evi saran koku uykudaki babayı uyandırdı usulca anneye '' oğlumuz mutfakta bir bak istersen''diyerek seslendi. Anne gözlerini gülümseyerek açtı.''yanına gitmeyeceğim ne yapabileceğini görmek istiyorum sende gitme'' diyerek  cevap verdi.

Mutluluk içinde mutfakta çalışmasına devam eden küçük çocuk yıkadığı domatesleri biberleri doğrayarak tabağa yerleştirdi. Buzdolabında bulduğu bütün kahvaltı malzemelerini masaya yerleştirdi. Tabak ve çay bardakları, kendi için süt bardağı bile masanın üzerindeydi. Buzdolabında bulduğu soğuk ekmeği mikrodalgada ısıttı. Onun için kahvaltı masası hazırdı.

Koşarak anne babasının yanına geldi onları uyandırmak en zevkli kısımdı. Uyanık oldukları halde uyuma numarası yapan anne oğlunun neşeli sesine gözlerini açtı. Gülen bir yüz ancak bu kadar sevimli olur diye düşündü. ''anne sana sürprizim var gelir misin '' dedi. Anne gülümseyerek yatağından kalktı oğlunun yanağına bir öpücük kondurdu. Mutfak gerçekten sürprizlerle doluydu. Masa dört dörtlük olmuştu. Her şey düşünülmüştü. Tabii tezgâha ve ocağa bakmamak kaydıyla diye içinden geçirdi anne. Oğluna  ''tebrik ederim bir tanem çok güzel bir kahvaltı sofrası her şey var. İnanılmaz. Hadi babayı kaldıralım çok açım hemen hepsini yiyelim'' dedi. Çocuk çok mutlu olmuştu annesinin onu takdir etmesi onun için çok önemliydi.

10 dakika içinde ailece masaya oturmuşlardı. Ailece en keyifli kahvaltılarını yapmaya başladılar. O gün herkes için çok keyfili bir gün oldu. Küçük çocuk o an karar vermişti, hafta da birkaç kez kahvaltıyı ben hazırlamalıyım diye. Dediğini de yaptı. Hatta bir sabah kek bile yapmaya denedi. Evet, kek güzeldi ama hiç şeker koymamış, kabartma tozu yanına kuru mayada ilave etmiş, vanilyayı damla sakızlı olandan kullanmış ve bol kakao dökerek gerçekten farklı bir kek yapmıştı. Anne bu kekin tadına bayılmıştı. Bildiğimiz ekmek gibi ama aromalı diyerek herkese oğlunun kek yapımını anlatıp durdu.

Küçük çocuk büyüdüğünde mutlaka aşçılığımı gösterebileceğim bir mutfağım olmalı belki ahşçı olurum diyerek gelecekte yapmayı planladığı meslekler listesini bir yenisini daha eklemiş oldu. Tabi bilinmez zaman ne gösterecek. Belki de geleceğin tanınan en ünlü aşçısı bu küçük çocuk olacak..

Sevgiler

Dlk.



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.