Sinop/ca; gız Nazmiye..

25.01.2015 18:14:12
A+ A-

Yiyip içip keyfine bakacan bu dünyanın.

Her halinde içinden gelen ne varsa onu yaşayacaksın.

Hastalıkta; ilaca, sağlıkta; perhize basacan tekmeyi.

Canın çektiğini yiyecek, gönlünün beğendiğiyle gezip, tozacaksın.

Öyle ha bire okumayacak, gezip tozacaksın.

Zaman karşı değil, zalime karşı duracaksın ve her şeyi çoğaltmayacaksın.

Gönlün hovarda olacak amma yaptıklarını da bileceksin.

Bir yerde takılıp kalmayacaksın, aman boş ver işte, yuvarlanıp gideceksin.

Ve unutma:

Kimsenin ahını almayacaksın.

Anam cahildi.

Buna benzer laflar eder, dururdu.

Destanımsı öğütleri, yaman bir yüreği vardı. Kimseler yokken bunları fısıldardı kulağıma. Hem, pekte güzel bir kadındı. Güvercin gibi, dehşetti hani..

Deli Nazmiye derlerdi, bilmem neden?

Eteğindeki bütün taşları döküverdi.

Elektrik, su, kira, iş, güç, aş ve tabiî ki vazgeçilmezimiz aşk.

Ne varsa alev gibi çıkıyordu hep bir ağızdan.

Koronun ritmini yine her zaman olduğu gibi, anam bozdu.

- De hadi gidin yatın geç oldu. Çoğaltmayın gayri ..

Kim dinlerdi ki?

Duymazdık bile. Kaldığımız yeden devam patırtıya.

Kötü bir zeminde top sürmeye çalışan yabancı santrafor edasıyla, o yana, bu yana. Fikir cimlastiği, olurdu fikir katliamı. Söylenen sözün içine hiç bakan olmaz, asıl kimden geldiği hedef tahtasıydı. Doğuracaktık ne varsa, geçmiş öfkelerimizden kalan. Gelini, kızı, oğlu ve o damadı.

Hepimiz bataklık içinde debelenirken, ay gibi kadını görmezdik. Defans yapanımız hiç yoktu. Ful santrafor; gol atacaktık çünkü, seviye yerlerde, hakem düdük çalar dururdu..

Vatan kurtaran kahramanlarımızın, kendini kurtaramadığı o mahşeri cümbüşte bir de sigara, ölüm/zulümdü. Pis kokudan kendini kurtaramayan anam, ekmeğini yazmasıyla örter, öyle giderdi yatmaya. Hiç farkında bile olmazdık.

Anam cahildi!

Bir gün dedi ki;

- Oğul bırak bu eylem işlerini. Gayri yeter, gel buraya, Ankara'ya gitme. Polise taş atmayla baş edilir mi hiç, beddua edip bağlayacaksın sidiğini, bak gör o zaman! Boyunca kızın var, onu yalnız koma.

Sonra çakmak çakmak gözleriyle, hışımla elimdeki kâğıda baktı.

- Sen kime yazıyorsun bunları?

Okuma yazması yoktu, ne desem inanmazdı zaten.

- ''Başka bir sevdiğin varsa, de hele'' dedi..

Son günlerimiz her zaman olduğu gibi, dövüş, kavga ve aşkla geçti. Dedim ya, anam cahildi.

Kocamandı sevgisi, eli bize cimri, ele bonkördü. Zengindi anam, çok zengin. Ardında ''anam cahildi'' diyecek kadar büyüttüğü oğulları ve şair bir kızı vardı.

Sonra; bahçesinde dut ağacı ve bir de köpeği, ama anam cahildi..



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.