Tırışkadan Nağmeler

04.06.2014 11:49:19
A+ A-

Merhaba Günlüküm,

Fırtınalı zamanlardan geçiyorum, senden ricam aradan çekil. Bugün sana bir mektup iliştirmem gerek yoksa içimdeki hastalıklı kelimeler ben de hasar yaratacak. Buraya kusmama izin ver. İzin ver ki ben de göreyim hissettiklerim ne tür bir şekle bürünüyor.

Dün soframda oturup sohbet etmeye çabalarken yani acemice hesaplaşırken geçmişimizle, hazır geçmişimizden birini güçsüz bulmuşken, konu sana geldi.

O ihtiyar hafızasında kendiyle ilgili anıları cilalamaya hevesli, günü tekrarlamaktan yorgun, sofradan kalkmak ister gibi ayağa kalkıp sonra geri otururken fısıldar gibi hatırlamak istemediklerini, bizi unutup yüksek sesle yeniden tekrarladı. Hiç unutmayacağım dedi, ne tırışkadan bir aile demişti. Herkesin ortasında bana bunu söylemesini unutmayacağım.

Baldızını bir an önce doğduğu topraklara götürmek için evinden çıkarırken annesinin can çekişmesine artık şahit olmak istemeyen kızının evine yetişememesine sinirlenip, ne tırışkadan bir aile demişti. Aslında bunu söyleme gücünü yukarıda, tabutunda yatan kadından alıyordu. Dilsiz karısından, onu ağabey yerine koyan karısının kız kardeşlerinden. O saygının fütursuzlaştırdığı biriydi.

Torunlarının nur yüzlü dedem diye andığı, ağzıma ayar çekmek istediği adam bir zamanlar benim amca dediğim adamdı. Ben onu sorgulamadan babamın kardeşi gibi sayardım. Babam kadar korkardım. Onun evinde babamın evinde olduğumdan daha dikkatli hareket ederdim. Kahkaha atmazdım. Fısıltıyla konuşurdum. Gülmek yasaktı. Yüksek sesle konuşulmazdı. Neşeli şarkılar gizli dinlenirdi. Neşeli yüzlerin olduğu gazeteler karanlık odalarda okunur, döşek altlarına saklanırdı.

Benim evimde şarkılara babam eşlik ederdi, somurtkan yan annemdi. Hayatın neşeli yanıydı babam, kibirli kuralcı yanıydı annem.

Annem büyüdükçe çocuklarını ve kocasını bir yana koydu tüm eviyle büyüyen kadınlar gibi. Kendini büyütürken şimdi babamın çocuklarına bakıp, yaşlarını hesaplayıp kendini zaman çizelgesinde nerede olduğuyla bulması gibi, annem kardeşlerini kendinde toplayıp, ailesinden çıkardı.

Ben de annem ölünce onun ailesini kendimden çıkardım.

Bu kadar kusmuk yeter.

Rahatladım, teşekkür ederim günlük.

(Zuhals)

Zuhal Özden

 

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.