Ayet’el Kürsi

Ayet’el Kürsi DİN
5,0
12.12.2014 15:10:41
A+ A-

YET: Yeti, yetenek, kabiliyet, yeterlilik, meleke, meleklik. Yetki. Karakter, ahlâk.

KÜRSÎ: Kürsü, öğreti, makam. Arsa, konum. Yücelik bildirimi. 7 üzeri aşama. Arşı Ala evresi, evreni, makamı, konumu. Oldukça fazla sûre, süre zaman, güç, olanak anlamlarını içermektedir.

SİNETÜV VELÂ NEVM: Uyanık kalp. Kalp gözü açıklığı. Arifi billâh olma.

HAYY'ÛL KAYYUM: 5.ve 6. Çakraların, Radiyye ve Merdiyye nefis basamaklarının, HZ. Harun ile HZ. Musa peygamberlerin ruhsal konumlarına yücelebilme yetisi bildirimi. Tasavvufta, Radiyyeten Merdiyye, Uzakdoğu teoziminde 5. Boğaz Çakrası ile 6. Alın Çakrası 3. Göz ve dinler tarihinde (Mısır, Yunan (Ayn), İnka, Aztek Uygarlıkları vb.) Tanrının Gözü, Türklerde Gök Tanrı inançlarının kesiştikleri ancak, telaffuz – şive - ağız farklılıkları ile değişkenlik kazanmış ortak anlam içerikleridirler. Yeryüzünde en kapsamlı edebi dil olan Kur’anı Kerim ve Muhammedi bir metotla bütünleştirilerek en yalın haliyle sunulmuştur. Nefis basamaklarında RAZI OLMA ve RAZI OLUNMA yaşayışıdır. Muradı ilahinin, dileklerin, arzuların gerçekleşebilmesine yönelik bir söylemdir, çağrıdır, zikirdir. Karşılıklı kabullenme 'onay' sözcükleridirler. Naz Makamıdır, ayrıca. HAYIR diyebilme dirayeti, yetisi, kabiliyeti ve hayırlı, yararlı olma, pozitif katkı sunabilme algı ve yaşantısı. Uzakdoğu felsefesinde Nirvanaya ulaşmak - ruhsal doyumluluk öğretilerinde yer alan aç kalma, açlıkla terbiye olunma, yalnız kalma, fakir bir yaşam (5. Boğaz Çakrası), İslam tasavvufu ekollerinde riyazet, oruç nefis terbiyesi şeklinde dinsel doktrinler olarak yaşam bulmaktadırlar. GÖNÜL - GÖZ TOKLUĞU erdemli kişiliğin kazanılmasına yönelik söylem ve uğraşlardır.

SİNETÜV VELA NEVM: Uyanık kalp. Kalp gözünün açık olabilmesi, beşaret, feraset, basiret, bilinç açıklığı, temiz – selim akıl, arifi billâh algı ve yaşam yüceliğinin kazanılmasına yönelik söylem, kelam.

YEŞFEÛ İNDE HÛ İLLA Bİ İZNİH: Şefaat alma ve şefaat edebilme yetki cümlesidir.

HÛ: Hüda, hidayet veren. Mülhimme Makamı çağrısı, söylemi, zikri.

İLLA Bİ MA ŞA': Kesinkes, katışıksız, tertemiz, şeksiz şüphesiz belirginlik kazanacak olan, varolan, gerçekleşecek olan. Şahitlik, Şahadet. Hayret Makamlarının yaşanmasına yönelik söylem.

ALİYY’ÜL AZİM: Göklerin ve yerin ilimlerini öğrenebilme, kavrayış kolaylığı cümlesi. Ruhsal yücelmede tüm işlevlerin ötesinde kesintisiz yol ve yöntem ancak, ilim öğrenmekle olasılık kazanır. Âlim c.c. esmasının donanımları ile verilenilir (tecelli).

HIFZI HÛ MA: Hafıza, bilinç açıklığı ve bilgi donanımının korunaklı olması. Hafaza isimli meleklerin dostluğu.

MA: Aş, olanak, zaman, malik, melik, makam, nimet. Nasip, nasiplenmek.

HÛ: Hüda, hidayet veren, 3. Göbek Çakrası, Mülhimme Nefis Makamı’nın ermiş - bilge kişisi, gönüllere ilham veren. Allah c.c.

HAYY'ÛL KAYYUM, "madde oluşumu - imgeleme" kavramlarını yaşamsallaştıran sözcüklerdir. Soyut gerçekliğin Somuta dönüşümü aşamasıdır. Düşünlerin maddesel varlıklara dönüşebilmesinde etken unsur, HAYY ve KAYYUM söylemleridirler.

KAYYÛM: Kaim (Arapça.): Süreklilik, uyumluluk, sebat, dayanıklılık, zevalsizlik, cevher, öz, asıl, kıymetli taş, maden, mücevherat, bir nesnenin özü, olgu içeriği, ezeli ve ebedi, zamansızlık, her zaman, tüm zaman ve mekânlarda 'mim' olarak var olmak. Özgürleştirme, özgürleştiren, hakkını vermek, veren. Ayakta durmak, kıyamda olmak. Vesayet altında korunmaya gereksinimi olan küçüklerin, hastaların veya asker, tutuklu, hükümlü kişilerin, özlük haklarını, çıkarlarını korumak ve hukuki işlemlerinde temsil etme yetki ve sorumluluğu olan vasi, vekil, veli, temsilci. Gökleri ve yeri ayakta tutan RABB. Rabb'lık donatılarına hak kazanmış olan insan, İnsanı Kamil.

K – A – YY – U - M Esmasının Kodları:

Ka; Kaf, Kef (Arapça) harflerinin önceliği. K, genel anlam içeriği ile Kuranı Kerim'dir. Akıl, bilinç açıklığı, farkındalık, kuşkulardan arındırılmış seçici seçkin algı. Kavrayış netliği sadeliği. Anahtar, çilingir. Yol gösteren, açıklığa kavuşturan anlak. Keyfiyet, oluş, kemalât. Hâl, tarz. Beceri, meleke, meleklik, yet, yeti, yeterlilik, yetki. Marifetullaf – Sıfatı İlahi (Tasavvuf).

"Y": Yaratıcı, yaratan. Yaratılmış olan. Yâr, sevgili. Ya! Saygınlık ünlemi. Ya AHMET, Ya Sin gb. Yaa, ama fakat lâkin öyle ki, sonunda, nihayet, çok şükür. Yer, mekân bildirimi. Ya sin (sine, göğüs, yâr, iç, can, canan, canımın içi vb.), dün ya, Türki ye gb.

M: Mim. önemli, saygın, bilgili, bilinçli, bilge. Önemli bilgi, nesne, mülk, makam, zaman, olanak, beceri, güç, kişi.

Û-M: Ulu, yüce derecede önem taşıyan MİM. U - Ü harfleri, 7. nefis basamağı olan Safiyet, Kemalat Makamlarının, Taç-Tepe – Tanrısal Çakranın ululuk, yücelik bildirimleridirler. En üst derece anlatısı.

Harfler, yaratıcı unsur donanımları olan nitelikli canlı birer varlıklardır. K.A.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.