Kûn'da Yanınca Yürek

Kûn'da Yanınca Yürek DİN
3,0
14.01.2013 12:04:44
A+ A-

Halık olanın kûnlarından feyekûnlar ışıl ışıl süzüldü düşüncelerimin en tatlı demlerine.

Bir akarsu başında oturmuş gibiyim tüm âlemi seyirde.

Hızla akan suların her bir damlasını görmek ne mümkün! Bunca oluşu tüm detaylarıyla izlemek mümkün olamazdı elbette. Ama mümkün olduğunca veya algıladığımca seyir dahi yetmeli mümkün olmayanla kıyaslamaya.

Her şey akıyor. Zaman mekânın kolunda; akışın aklıma gelen ilk örneği.

Ruhumu taşıdığı sürece, bedenimde çürüyüp gidenlere rağmen yenilenen hücrelerimle, kuşların yavrularına taşıdıkları yemleri beraber hatırlamak da tesadüf değildi.

Her şey yerli yerinde ve gurup gurup iken düşünceler de onlara râm olması gerektiği gibiydi.

Dal kuşa, beden ruha muhtaçtı.

Halık'ı anlamaya çalışmak yine başımı döndürecek!

Kerim'liğini anlamaya çalışırken cömertliği kadar. Cömertliğini anlarken Merhametini. Sanatını... Tüm güzelliğini iç içe sunduğun âlemde kör etme bizi ey Nur!

Halık O;

Mekândaki oluşlar ve değişimlerle doğup duran zamanı yaratan.

Ve Halk edişi sürekli olup, hiç bitmeyen.

Parıldadığı gündendir, sayısız insanı ay ışığına âşık eden bir yaratma!

Hz.Havva'dan öte, bebeği annenin kucağına emanet ve güzellikte merhametle yaratma.

Güle koku sürerek, kuşa rengârenk kanat ve çığlıklar takan bir yaratma...

Denize dalga süsü verip, gökte yıldız yıldız ışıldayan sonsuz sunuş.

Başıma düşen soğuk kar tanelerini ince ince yarattığı kadar yerin en alt tabakasındaki ateşleri tutuşturan.

 

 

Coşkun akarsuların akışına âşina ruhumuzdan yükselip duruyor âdeta yaratmasının sesleri ve bize değen bu damlalardaki örnek izleri.

Yüreğimin başucunda bir ateş çıtırtısı.

İşte o ân.

Görmek ki bakmaktan sıyrılası.

Rabbim iman ettir! Ki o bir nurdur. Yakamaz ama yanar!

Halık olanın halk edişlerini kul olarak hissettirir bir yanış.

Kalpte bir çıtırdayış!

Kul olarak "kun- emriyle- feyekun" a heyecansız kaldığım kadar üşümüşüm ben.

Üşüyen duygularımın elleri uzanmalı o ateşe. Isınmalıyım.

Bu sıcaklık, üşümelerin ardından ne kadar gerekli ve ne kadar iyi gelir insanlığıma.

Camları buğulanır dünyayı böylesi gören gözlerin. Damlalar yüzde iz olmalı çizgi çizgi, usulca.

Ki Halık olan sevgiyle var ettiğini en çok onları akıtırken hissettirir.

.

Ve ben bir akarsu başında oturmuş gibiydim tüm âlemi seyirde.

Görmek ne mümkün her varlığı damla damla!

Coşkusudur bize kalan.

Akarsular gözyaşları gibi dünyanın.

Her damlası taş kalplerimize çarpıp duran.

 



ETİKETLER: Haber, Haberler, koku, Dalga, zaman, kar,

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.