Manevi inciler

Manevi inciler DİN
0,0
05.10.2013 07:32:08
A+ A-

Yorulmuşum meğer kesretten, çokluktan. Eskimeyen, solmayan birliği istiyorum.

Yaralanmışım, her gün yüreğime isabet eden bin bir ok darbesiyle, farkında olamadan. Yaralarımı iyileştirecek O tek, Rahim-i Mutlak, Şafi-i Ebedi istiyor ve bekliyorum.

Karanlık ufkum, sisli mazim.Artık net görmek, adımlarımı korkmadan atmak istiyorum.

Her gün bir ona, bir buna üzülmüşüm. Ne bu dünya, ne de ahirette bir dirhem faydası olmayacak hadiselerin izlerini yüreğimde taşımış, hepsini çer çöp gibi biriktirmişim içimde.

Kimi zaman baktıkça gözlerim, kimi de söyledikçe dilim yorulmuş. Ama bir türlü nefsimi, dilimi susturmayı, gözlerimi kapatmayı bilememişim.

Yalan bir dünyada, faniliklerin içinde doğmuşum. Ama hala hiç bitmeyecekmiş gibi ucuz meselelerle boğuşmayı tercih etmişim. Hala yiyeceğin, giyeceğin, bir ipliğini dahi giderken yanıma alamayacağım dünya mülkünün hesabını yapar olmuşum.

Nasıl rahat yaşarım diye çırpınıp dururken, meğer rahatlığın yorulup, çalışmakta, huzurun verip paylaşmakta olduğunu görmezden gelmişim.

Sonbaharda sararıp düşen bir yaprağın, ilkbaharda sert topraktan filizlenip uyanan bir papatyanın bana söylediklerini dinlememiş, fani gürültüleri dinlerken, ezeli, ebedi türkülere kulaklarımı tıkamışım.

Bir sonsuz yolcu olduğumu, sonsuz mutluluğun beni beklediğini unutmuş, unutturulmuşum. Gelip geçen mutluluklarla iktifa etmişim.

Bütün bunları ömrümün belki kış sabahına uyandığımda anladığım zaman, aynadaki yüzümün, göz kenarlarımda beliren çizgilerin ikaz ettiği bitecek olan dünya için ne kadar çalıştığımı, ahireti unuttuğumu. O sabah acıyla fark etmişim.

Faniymiş be bu dünya geç de olsa anladım

 

Serkan Çimen



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.