Neden Kuran?ı hiç öğrenmeden yetiştirildim?

Neden Kuran?ı hiç öğrenmeden yetiştirildim? DİN
0,0
16.01.2013 20:35:21
A+ A-

Sizlerle kısa bir süre önce en yakın arkadaşımı trafik kazasında kaybettiğimi paylaşmıştım. Günler geçip gidiyor ama onun hayatının bittiği gerçeği değişmiyor. Her gün beraber paylaştığımız işyerine gittiğim, onun masasını, evraklarını, resimlerini gördüğüm için de ölüm gerçeği adeta bir tokat gibi sabah erkenden yüzüme çarpıyor. Hiçbirimiz onun eşyalarına dokunma ve kaldırma cesaretini de henüz kendimizde bulamıyoruz.

Ama benim bugün asıl sizlere bahsetmek istediğim konu başka. Arkadaşım öldüğünde ve cenazesine gittiğimde içimde çok büyük bir boşluk hissettim. Cami avlusunda durduğumuzda hepimiz ellerimizi açtık. Daha sonra mezarının başına gittik, yine ellerimizi açtık. Ben içimden sadece onun mekânının cennet olması için Türkçe dua ettim. Çünkü başka hiçbir dua bilmiyorum. Bu yaşıma kadar bana ve kardeşime hiç İslam'la ilgili bilgi verilmedi. Kimse Kuran'dan tek bir ayet bile okumadı. Öyle bir evde yetiştim ki ben Ramazan ayının geldiğinden haberimiz bile olmazdı, evde kimse namaz kılmazdı. Hatta dini konularda bir program başladığında hemen kanal değiştirilirdi. Hayatımız hep Avrupa seyahatlerinde, bambaşka ortamlarda geçti. Dolayısıyla neden bu dünyaya geldim, kader nedir, sabretmek nedir, ölümden sonra hayat var mı gibi konuları şimdiye kadar hiç düşünmediğimi fark ettim.

Hiçbir şey bilmemenin boşluğu işte böyle sizi hiç beklemediğiniz bir anda çok derinden vuruyor. Bu yaşa gelmiş bir insan dua etmeyi bilmez mi, Kuran'dan tek bir ayet bilmez mi? Şimdi yavaş yavaş Kuran okumaya başladım. Her gece yatağıma uzandığımda Kuran'ı alıp okuyorum ve ayetler üzerinde düşünüyorum. Her an kaderi yaşadığımız bana çocukluğumda öğretilseydi, ölümün bir son değil başlangıç olduğu öğretilseydi, sabretmenin güzelliği anlatılsaydı hayatım ne kadar kolaylaşırdı onu düşünüyorum. Böyle hazırlıksız yakalanmazdım. Ayetlerde söylenenleri yaşadığımı bilirdim. En azından Allah'a dayanıp güvenmenin huzurunu gençken de, üniversiteyken de ve tüm iş hayatım boyunca da hissederdim. Ölümle şunu anladım ki, biz hiçbir şeyi değiştirme gücüne sahip değiliz. Ölümle birlikte her şeyimizi bırakıp gidiyoruz bu dünyadan. Toprağın içine sadece beyaz bir kefenle koyuluyoruz ve tek başına orada bırakılıyoruz. Bu yüzden hayatın anlamı burada aşırı hırs yapıp bankalara dolarları yatırmak değil, marka kıyafetleri dolaplara yığmak, ona buna hava atmak değil. Şimdi Kuran ayetlerini okuyarak hayata çok daha farklı bakıyorum, öncelikli olarak her gün kaderimi izlediğimi düşünüyorum. Allah'ın kaderimde yarattıklarını düşünüyorum. Arkadaşımın ölümü benim bu gerçeği kavramam için benim kaderimde yaratıldı. Bu kapının daha birçok kapıyı açacağını hissediyorum. Dinimizle ilgili her öğrendiğim detaydan ruhum bambaşka zevk alıyor. Aklımın açıldığını görüyor ve imtihanın sırrını keşfetmeye başlıyorum. Bütün öğrendiklerimi sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.

Hiç şüphesiz, Biz herşeyi kader ile yarattık. (Kamer Suresi, 49)

De ki: "Allah'ın bizim için yazdıkları dışında, bize kesinlikle hiçbir şey isabet etmez. O bizim Mevlamızdır. Ve mü'minler yalnızca Allah'a tevekkül etmelidirler." (Tevbe Suresi, 51)



YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.