Endonezya'nın çatı adayı Jokowi

10.06.2014 10:37:34
A+ A-

 

Surakarto kenti Belediye Başkanlığı ile başlayıp 2012 yılında Cakarta’ya Vali olan, çalışkanlığı ve halka yakınlığı ile tanınan basının kısaca Jokowi dediği Joko Widodo’nun 9 Temmuz’da yapılacak Başkanlık seçimine adaylığını açıklamasından sonra, mensubu olduğu  Sukarno’nun kurduğu Demokratik Mücadele Partisi’nden daha önce 3 kez başkan adayı olup kazanamamayan Sukarno’nun kızı 67 yaşındaki Megawati'ye halkın sıcak bakmadığı ve bu nedenle Jokowi'nin de aralarında bulunduğu bu partinin 9 Nisan’da yapılan Milletvekili seçimimlerinde istenen oy oranına ( % 27)ulaşılamayıp % 19 civarı  oy alması , ülkeyi 35 yıl yöneten ve ABD'de yayınlanan Forbes dergisi, "krallar ya da zorbalar" kategorisine dahil ettiği 'devrik' başkan Suharto'nun servetini 16 milyar dolar (4 katrilyon lira), ailesinin servetini ise 46 milyar dolar (11,5 katrilyon lira) olarak açıkladı. Zenginlere duyulan nefretin yanı sıra, Suharto'nun lider olarak gözden düşmesinde, ihtilaflı yollardan paralar kazanan 6 oğlunun davranışlarının da büyük payı olduğu belirtiliyor.

Suharto ve ailesine ait holdinglerin ve şirketlerin faaliyet alanı oldukça geniş. Diktatör ailesinin kontrolü altındaki 6 holding, bankacılık, kimya, enerji, yol yapımı, medya, otomotiv ve telekomünikasyon gibi sayısız alanda faaliyet gösteriyor. Endonezya'nın bu önde gelen bu holding ve şirketlerinin ortakları arasında, Deutsche Telecom, Kawasaki, KLM, American Express, Nestle, KIA Motors ve Hyundai gibi devler de bulunuyor.
 Bu büyük 'hanedanlığın' servetinin bir bölümü gayrimenkul, banka hesapları ve yurtdışındaki bazı hisselere yatırılmış durumda. Geri kalan büyük bir miktarın da ülke içinde değerlendirilmekte olduğu tahmin ediliyor.
 

Devlet eski Başkanı Suharto, öğrenciler ile halkın kararlı protestoları 500 kişinin hayatını kaybettiği olaylar ve başta muhalefet liderleri ve parlamento olmak üzere geniş bir istifa baskısına dayanamayarak 1998 yılında istifa etmek zorunda kalmıştı.

ENDONEZYA; 250 milyonluk nüfusuyla emperyalistlerin ucuz işgücü alanında iştahını kabartan bu ülkede de IMF’nin programları ucuz işgücüne yöneliktir. 


ABD tarafından desteklenen Suharto diktatörlüğü ucuz işgücü sağlama garantisiyle IMF’den bol bol ucuz kredi almaktaydı. Bu elverişli koşullarda bu ülkede bulunan en büyük yabancı tekel Nike, ucuz işgücünü tümüyle eline almak istemekteydi. Bu şartlar altında bulunan işçiler hak alma mücadelesini yükseltmektedir. Nike patronları ve Suharto diktatörlüğü elele vererek işçi gösterilerini kanla bastırmıştır. 
1997 yılında ekonomik kriz yaşandığında Suharto diktatörlüğü Nike’ı ülkede tutmak için işçi ücretlerini günde 2.4 dolardan 1 dolara düşürdü. IMF yapısal uyum adı altında ucuz işgücü alanında düzenlemelere gitmeye çalıştı. Ancak program halk direnişiyle kaşılandı ve yapılan gösteriler sonucu diktatör Suharto devrildi. Bugün hala Endonezya’da yapısal uyum programları adı altında uygulanan politikalarla milyonlarca işçi çok az ücrete çalıştırılmaktadır.

Columbia Üniversitesi siyaset bilimcilerinden Sheri Berman bir makalesinde şöyle diyordu: "Otoriter bir rejimin sona ermesi ile istikrarlı bir demokrasinin kurulması ayrı konulardır. Bir diktatörün devrilmesi, o ülkenin hemen demokrasiye geçeceği anlamına gelmez. Bu ancak uzun ve zorlu bir süreçten sonra mümkün olabilir." Tarih, Berman'ın tezini destekleyen vakalarla dolu. Ancak geçtiğimiz hafta hayatını kaybeden bir diktatör, Endonezya'yı 32 yıl boyunca yöneten Suharto, bu ülke hakkında biraz daha derince düşünmemize yol açtı ve bahsi geçen sürecin zorluklarından birisini ön plana çıkarttı. Suharto'nun ardından yapılan tartışmalar, bir diktatör evine çekilse bile ortalıkta dolaşan hayaletinin demokratikleşme sürecine zarar verebileceğinin altını çiziyor.

Suharto, 1998'de görevi bırakmıştı. Aradan geçen sure içerisinde Endonezya demokratikleşme sürecine girdi. İlk gerçek özgür seçimler 2004 'te yapıldı. Demokrasi sistem olarak geldi ama hala toplum tarafından özümsenemedi. Bunun en büyük sebeplerinden birisi de Suharto'nun hayaletiydi. Demokratik bir düzende ekonomik başarı sağlamak, otoriter bir rejimde aynı başarıyı sağlamaktan tabii ki daha zordur. Ancak bu başarı bir kere yakalandığı zaman demokratik rejimlerde daha kalıcı, daha sürdürülebilir olur. Demokrasinin kağıt üzerinde kaldığı toplum tarafından tam olarak benimsenmediği ülkelerin üzerinde ise diktatörlerin hayaletleri dolanmaya devam eder ve kısır bir döngü içerisinde bu durum demokratikleşme sürecini de olumsuz etkiler. Son birkaç sene içerisinde Endonezya'da mevcut hükümetin ekonomik performansından memnun olmayan kesimlerin "Suharto'yu Özledik" pankartları açarak gösteriler yaptıklarına şahit olduk. Karnı aç olan adama demokrasinin erdemlerinden bahsetmekte zorluk çekebilirsiniz. Çünkü o ekmek istiyordur, pirinç istiyordur ve hemen şimdi istiyordur. Haklıdır da... Ama ona "şimdilik az bir pirinçle idare et, karşılığında ben senin çocuklarının ömürleri boyunca aç kalmayacaklarını garanti ediyorum" diyebilirsiniz. Tabii sözünüzü tutamazsanız hem kaderinize boyun eğersiniz, hem de o hayaletlerin tekrar yeryüzüne inişlerine tanık olabilirsiniz.

Kısacası 250 milyonluk Endonezya'da başkan adayı olabilirsiniz fakat  bu sizin  hiçbir altyapısı olmayan,yoksulluk,yolsuzluk, ve dogal afetlerle yaşayan ve bunlara karşı savaşamayan ve çaresiz kalan milyonlara çare olacağınız anlamına gelmez...

Milyonların yoksuklukla boğuştuğu bu ülke de insanların günde bir-iki dolar kazanarak teneke evlerde çok ağır koşullarda ve hiçbir sosyal güvenceleri olmadan yaşamaya çalışırlarken kısa süre önce

Jokowi Cakarta Vali'si iken fabrikalar ,iş yerleri açacağım yerine Cakarta'nın en büyük camisini yaptıracağını açıklaması günde bir dolara talimin değişmeyeceğinin göstergesi olsa gerek...

Ekonominin %80 i elinde tutan Çinliler ise kendilerine has mahalleler kurup etraflarını da surlarla çevirerek lüks içinde yaşarlarken ve ülkenin tüm nimetlerinden fazlasıyla yararlanıp gökdelenler dikerlerken Jokowi bu adaletsiz  ve sömürü sistemine dur diyebilcek mi?

Jokowi'nin işi çok zor...

 

NOT

Başkent Cakarta sokaklarını süsleyen Jokowi afişlerinin birinde diğer siyasilerin aksine Jokowi'nin sıradan insanlar gibi çok ucuz giyindiğini ve üzerindeki giysilerin fiyatlarını yazılı.

Gömlek  : 17 TL

Pantolon:  20 TL

Ayakkabı : 28 TL

Saat ve kol takısı kullanmamaktadır

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.