scorecardresearch.com "Saçım şekil önümden çekil!" - dila karam - Radikal Blog

"Saçım şekil önümden çekil!"

15.04.2014 12:08:01
A+ A-

Eskiden kamyon, minibüs arkası yazıları vardı, şimdilerde pek göremiyorum. Yasaklandı mı ne oldu bilen var mı? Eğer öyleyse kültür hayatımız büyük bir darbe almış demektir. Düşünce dünyamız ve felsefeyle olan ibretlik muhabbetimiz yaralanmış örselenmiş ve hayata iki kere küsmüş demektir.

İş bu yazı, o kaybolan kültüre adanmıştır... Bir ergen atarlanması vesilesiyle. 

Kültür kaybolmamış olabilir, ben eskisi kadar rastlamıyor olabilirim. Kültür olduğu yerde duruyor ve hatta günden güne gelişip serpiliyor olabilir, ancak, ifade edilme yolları engellendiği, tıkandığı ya da alenen yasaklandığı için, iletiminde bi sorun yaşıyor olabilir. Şarkı sözleriyle, besteleriyle, giyim kuşamıyla, filmleriyle, kahırlı acılı intikamlı ve asla ama asla mutlu sonla bitmeyen, biterse zaten ocak dışı kalacak olan aşklarıyla, koskoca bir kültürden söz ediyorum. Arabesk deniyordu adına, değil mi?

Ne oldu ona, haberi olan var mı?

Gecekonduların masumiyetini sıfırlayan, evrene mesaj verir gibi göğe salınmış kolon demirleriyle dördüncü kaçak katın yolunu yapan, boyasız ve hatta sıvasız, çirkin, soluksuz, üstüste yığılıp kentleri kuşatan binalarıyla, devasa bir kültürden söz ediyorum. Fazla uzaklaşmış olamaz değil mi?

Konu dağılacak, bi yerden başlayıp toparlamam lazım.

“Saçım şekil önümden çekil” diye okuyunca sosyal medyanın muhtelif mahallelerinde, nostalji yapılıyor sanım. O eski minibüs arkası yazılarından biri sandım, bulmuş çıkarmış birileri, dalga geçiyorlar sandım. Belki de hakikaten çok ama çok eski bi minibüs yazısıdır. Belki de kent yollarının son efendileri, ağır arabesk eşik ederken fonda, bu sözle ifade ve ilan etmişlerdir ruh hallerini.. kim bilir.

Şimdi çok başka bir ifadenin aracı olmuş, kulaklarımda çınlıyor hâlâ. Bu arada, dilerim video yazıyla birlikte açılmıyordur. Hakikaten çok ama çok yüksek bir ses duyacaksınız, müthiş bir performansa şahit olacaksınız. Sesi azaltın, çocuğa kızmayın, bana da kızmayın lütfen. Görmeden anlatılacak bi şey değil ki..

Hayır kesinlikle ergenliğe yeni geçmiş bir çocukla dalga geçecek değilim. İzleyince ve özellikle sonundaki o “kırıldı lan?” şaşkınlığını duyunca insan bi gülüyor. İster istemez gülüyor, oluyor öyle, yapacak bi şey yok. Ancak burada bi yerde benim bu çocukla ve videoyla olan doğrudan ilgim bitiyor. Sıra geliyor bende bıraktıklarına, dolaylı etkisine ve çağrışımına.

Çok bildik bir hava bu videoda. Muazzam ve bir o kadar da temelsiz bir özgüven, ben ben ben hali, kendini gaza getirme becerisi ve önüne çıkan her şeye kafa tutma tepkisi. Önüne çıkan her şeye! Kaldı ki o şey, kendi elleriyle tuttuğu bir “ayna” olsa bile.

Aynada gördüğü, artık kendisi değil. Aynı kendisi gibi olan ve karşısına çıkma potansiyeli olduğuna iman ettiği başka bir yansıma, yanılsama. Belki paranoya yapıyor, belki gördüğü şeyin o aynada, tüm “önümden çekil!” uyarılarına rağmen orada, hem de kendi ellerinde durması tam o anda büyük bir korku ve mevzudan kopuş yaratıyor.

Sanki bu bilindik havada genel gidişatımıza dair önemli ipuçları var.

Daha doğru ve açık bir ifadeyle; sanki bu ipuçları toplaşıp bir iktidar sarhoşluğunda düğümleniyor. Saçım şekil diyor gururla, bağırarak, iddia ederek, kendinden emin. O kadar emin ki, saçının şekilli olduğuna itiraz edecek olanlara peşinen öfkeli. O nasıl bi şekil ise artık, dayatarak göstere göstere bastıra bastıra ilan ediyor, sahipleniyor ve işte şekil budur, başka da bi şekil yoktur şimdi çekilin karşımdan diyor. Dedikçe coşuyor, hem kendini hem herkesi inandırmak için yükseldikçe yükselen sesi, sonunda sadece duygularını değil, iradesini de ele geçiriyor.

Hayır bir de ayna onca uyarıya rağmen önünden çekilmiyor! Unutmuş kendi ellerinde tuttuğunu, unutmuş aslında önümden çekilin diye bağırdığı şeyin kendi yansıması olduğunu. Tutuyor geçiriyor kafasını aynana. Ayna kırılıyor.

Ve, o müthiş replik geliyor: Kırıldı lan?!

Acıyla uyanıyor sanırım. Şaşkınlıkla uyanıyor. Önünden çekilmeyenler kafa darbesiyle çekilmiş mi, yoksa parçalara ayrılan aynanın her bi parçasında çoğaldıkça çoğalmış mı belli değil. Galiba, umurunda da değil. Canı yanmış çünkü, şaşkın ve inanamıyor. Kırıldı lan diyor.

Evet, kırıldı lan. Kırıldı, parçalandı, canın yandı ve şimdi her bir parçada yine sen varsın. Saçın yine şekil mi işte bi o muallakta, ama sanırım yine bağıracaksın az kendine gelince, tazelenmiş bir öfkeyle, önümden çekil!! diye.

Görsel notu: O kadar da alakasız değil. Kamyon arkası yazısı işte mis gibi. Bulamadım başka bi şey napaayım.

 

 
 
 

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.