Komar yaprağısın sen çocuk!

18.02.2015 19:10:12
A+ A-

Tarih : 17 Şubat 1972

Karadeniz'in orta yerinde, sırtını yeşile vermiş yüzünü denize dönmüş bir kasabada, iki çocuklu bir ailenin en küçüğü olarak dünyaya geldim. Tarihlerin takvim yapraklarından takip edildiği, annemin Edip Akbayram şarkılarıyla çeşme başında çamaşır yıkadığı, babamınsa jipçilik yaptığı yıllardı. Henüz fındık fabrikası yanmamış, dayım kaybolmamış, Fikri amca Terzi Fikri olmamıştı. Ve bir temmuz sabahı asker postalına uyanmamıştım.

Çocukluğum türküler söylenen sokaklarda geçti. Hiç çamura basmadım. Okula siyah önlüklerle yürüyerek gider, kızlı-erkekli oynardık sokaklarda. En iyi arkadaşım Ermeni Faik'in torunuydu. Çocuktum ve 12 Eylül'ün eksilttiklerinin farkına varmam zaman alacaktı.

İlk gözaltına alındığımda anladım büyüdüğümü. Zira savunduklarım alkışla değil şiddetle karşılanıyordu ilk kez. Oysa ötekinin yanında olmayı, yoksulla aynı sofrada oturmayı önce ailemden öğrenmiştim. Bunun aksi en hafifinden ayıptı. Şimdi ise bunun için direnmek gerekiyordu ve direnmeyi de devrimcilerden öğrenecektim.

Yıllar yıllara eşlik etti. Düştüğüm de oldu en önde yürüdüğüm de. Ama yüzümden gülümseme, hayatımdan sevgi hiç eksik olmadı. Güzel günlere tanıklık ettim. ve nice ölümlere. Acıyla olgunlaştım inançla tazelendim.

Zaman, birçok özel gün biriktirdi benim için. Ama hiç değişmeyen ve benim olan hep 17 Şubat'tı.

Tarih : 17 Şubat 1991

Facebook ve Twitter'ın icat olmadığı yıllardı. Takvim yaprakları solmuş ancak dijitale ulaşmamıştık. Henüz Gezi yaşanmamış, Roboski'de çocuklar ölmemiş, Berkin ise daha doğmamıştı. Ama Süleyman yine Başbakan'dı.

İşte o gün, benden tam 19 yıl sonra bir çocuk dünyaya geldi. Adını yıllar sonra hepimize ezberletecek, direnişin adı olacak güzel gözlü, aydınlık yüzlü bir çocuk. Hani Gezi'den tanıdığımız, sokakları paylaştığımız. hani hayallerini satmayan çocuk. Hani. söylemeye dilim varmıyor. hani düşleri yarım bıraktırılan kardeşim. AHMET ATAKAN.

***

Hayatlarımız çakışmadı. Ama belli ki, aynı şeyleri öğrendik ailelerimizden. Eminin kısacık hayatında o da güzel günlere tanıklık etti ve en acı ölümlere. Ve belli ki devrimcilerden öğrendi direnmeyi.

Tanışmadık da. Ama belki yan yana slogan attık Antakya sokaklarında... 'savaşa hayır' diye. Ya da belki de ayrı kentlerde aynı saatlerde gaz yedik.   

Ama biliyorum. 'İyi ki doğdun' sesleri arasında 22 yıl aynı gün aynı heyecanı paylaştık.

O yüzden bugün benim de adım Ahmet Atakan. Ve sen benim için bizim oraların komar yaprağısın. HİÇ SOLMAYAN.

 

*Komar:  Karadeniz'de yetişen, 3-5 metre boyunda, kışın yapraklarını dökmeyen, iri ve mor çiçekleri olan bir ağaç türüdür.



YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.