Güvercin Tedirginliğinde Nefes Almak

19.01.2013 13:13:54
A+ A-

Bir insanın hayatı kolay kazanılabilecek bir şey değildir. ''İnsanı insan yapan değerlerin, toplumda karşılık buluyorsa değeri vardır.'' cümlesi var ya. O cümleden nefret ediyorum. Bir insanın, toplumdaki genel kabul dışında görüşlerinin olması ne kadar makul ise; bu durumun o insanın hayatına mal olan sebebinin cezalandırılması da o kadar makul değil midir? Hrant'tan bahsediyorum! Bir Ermeni kökenli gazeteciden. Devlete sesleniyorum! Adaleti tesis etmeyecek miydi devlet denen kurum? Nerede devlet? Bu kadar insan o adaletin gözünün içine bakıyor. Duyun bu insanların sesini! Sözde Türklüğe hakaret ettiği için açılan davadaki kararı onaylayan bir insanı kamu denetçisi yapacağınıza adaleti tesis edin! Bunu toplum istiyor, birey istiyor! Başbakan; ''İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.'' demiyor muydu? İnsanlar yaşamıyor, yaşayamıyor sayın Başbakan. Öldürüyorlar. Ermeni kökenli olduğu için, Kürt kökenli olduğu için, Alevi olduğu için, kadın olduğu için öldürülüyor! 

 

Devlet nefes  alır mı sayın Başbakan! Yaşar mı gerçekten devlet? İnsanlar adaletten başka bir şey istemedi. Ne tazminat, ne iade-i itibar. Yalnızca bir gazeteci değil, aynı zamanda bir etnik grubun sesi olan bu babanın asıl katillerinin cezalandırılması istedi. Sizin babanız öldürülseydi 6 sene bekleyebilir miydiniz sayın Başbakan? Örgüt yok diyip bu ailenin umutlarını karartan adalet, daha kaç zihniyetin fahişeliğini yapacak? Kaç can daha alacak adalet? Hukuku katliam aygıtı haline getiren kafa ne zaman vurulacak? Zihniyeti insan olan hukuk ne zaman gözlerini açacak bu dünyaya?

 

Bu sorulara yanıt verecek bir devlet yok burada. Yok. Bir insan öldürülüyor. Bir gazeteci. Türk olsaydı Hrant ölür müydü? Arkasından vurulur muydu kalleşçe? Hrant'ı vurduran, kendini devlet sanan bir takım aşağılık insanlar terfi ederken, adalet isteyenler, devletin gözüne bakan bu ''mağdur'' insanlar neden kamuoyu önünde küçük düşerler?

 

Akıl sır erdiremiyorum. Öteki olmak, başkası olmak bu topraklarda o kadar zor ki: iliklerimde hissediyorum. İnanın! Adaletin zihiyeti bir gün insanlık olacak! Bu fahişelik bitecek bir gün. Irkçı devletlerin cezasını, adalet isteyen insanlar verecek.

 

Hrant'ı vurmak; insanlığı, ötekini, empatiyi, toplumların duygusal bağlarını vurmaktı bir bakıma. Ben inanıyorum. Adalet gelecek. Hrant'ı öldürenler, onu güvercin tedirginliğinde nefes almaya zorlayanlar, hukukun kafesine kapatılacak. Orada onlar oldukça da Hrant, buraya kocaman bir tebessümle bakacak. 

 

Hrant'ın bir sözü vardı. Bakın ne diyordu orada;

 

''Evet, biz Ermenilerin bu topraklarda gözü var. Var, çünkü kökümüz burada. Ama merak etmeyin. Bu toprakları alıp gitmek için değil. Bu topraklara gelip gömülmek için.''

 

19 Ocak hepimizin ortak acısıdır.

 

Ben de buradayım Ahparig!



YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.