Matem Kardeşliği

15.05.2013 14:46:26
A+ A-

Hatay'da patlayan bombalardan hemen sonra, günler boyunca başta sosyal medya olmak üzerene tartıştık milletçe? "Kim yaptı? Esad mı, muhalifler mi? Esad yapmış olamaz, çünkü... Muhalifler yapmış olamaz, neden... Kaç kişi öldü? Hükümet mi yalan söylüyor, medya mı? 50 mi, 100 mü, 150 mi? Arttıran var mı? Şerefsiz! Sensin şerefsiz! Yalaka! Asıl sensin o!" Her birimiz, televizyondaki akademisyenden, kahvedeki Ercan Ağabey'e kadar herkes terör uzmanı, stratejist, diplomat falan kesildi. Zaten hepimizin serde askerlik var, bombanın tipine kadar yorum yapıldı. 

 
Uçak düştü, dakikasında kavgaya tutuştuk. Suriye mi düşürdü, İsrail yapmış olamaz mı, acaba Rusya mı? Adama sor bilmemkaç ton çeliğin nasıl olup da havada kaldığını sana ilkokul fen dersi cümlesiyle açıklayamaz ama o tip savaş uçağının o kadar alçaktan neden uçtuğuna dair teoriler üretiyor. 
 
Deprem oluyor, vay efendim "hükümet oraya neden imar izni verdi?". Sel basıyor, "Belediye dereyi neden ıslah etmedi?". 
 
İddia ediyorum, savaş çıksa kimse öyle "Kurtuluş Savaşı ruhu" falan beklemesin. Bir yarımız savaşa karşı çıkarken, öbür yanımız destekleyeceği, çıkan kavgada alayımız birbirini gırtlaklayacağı, kafasına esen öbürünü "vatan haini, savaş suçlusu" ilan edip kurşuna dizmenin hesabını yapacağı için, tek mermi atılmadan işgal edilen ülke oluruz. 
 
Böyle bir konudan espri malzemesi çıkarmak istemiyorum ama ortada bir tiraji-komedya var. Gerçek bu...
 
Ve bütün bunlar, uzun yıllardır süren bir toplum mühdisliğinin başarılı sonucudur. 
 
Ortak reflekslerimiz tükendi. Toplum, sadece duygusal olarak değil, bilişsel olarak da katmanlara, parçalara ayrıldı. 
Aynı ülkede yaşayan halklar olarak, artık aynı şeylere üzülemiyor, aynı şeylere sevinemiyoruz. 
Terörden, ekonomiye, futboldan, siyasete... Her alanda bu böyle.
 
Dürüst olun ve kendinize sorun; özgürlükçü bir Kürt ile en son ne zaman aynı şeye üzüldünüz? Peki ya en son hangi yıl, bir Türk milliyetçisi ile aynı sevinci duydunuz? 
 
Hani daha geçen ay, millet nedir, ulus kime derler diye uzun uzun, sağdan soldan alıntılar yaparak tartıştık ya...
Vatandaşlık bağını, kafa kağıdını, ırkı-soyu konuştuk da...
Aynı şeye üzülüp, aynı şeye sevinmeyi hiç saymadık o kıstaslar arasında. Oysa en önemlisi bu. 
Ortak tepki, ortak refleks. 
 
***
 
Ulusal yas ilanını falan hiç savunmuyorum. Üstelik biliyorum ki, nereden gelirse gelsin terörün tek ve gerçek amacı, kaos yaratmaktır. Kargaşa çıkarmaktır. Bombayı koyan 50 kişiyi öldürmenin hesabını yapmaz, hedef o 50 kişi değildir. Hedef, tüm ülkeyi, hatta dünyayı karıştırmak, kaos yaratmak, manüple etmektir. Terörize etmek tam da budur. 
 
Ancak, insan o 50 can için önce bir yanar, sonra kavgasını eder be kardeşim.
 
Fotoğraf: DHA, Ümit Kozan

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.