MERDİVENLERİ BOYAMAYIN PEKÇOKLARI KORKUTMAYIN

09.09.2013 11:54:53
A+ A-

  1. ''Işık, biraz daha. Işık.''
    Ölüm döşeğinde bile aydınlanma aşkıyla böyle taşıyordu,
    Goethe.
    Yaşamı boyunca aydınlanmaya adadığı ömrünün sonunda bile,
    Işığa doyamadı.
    Bütün renklerin kaynağı olan ışığa.
    Işık aydınlıktı. renkler başlangıç.
    Gözün ilk heyecanıydı renkler.
    Duyguların dillendiği,...
    Ruhun dinlendiği mekandı.
    Bütün güzelliklerin başlangıcıydı,
    Bütün karşı duruşların.
    Ve maalesef kavgalarında başlangıcı oluyordu.
    İnsanoğlu kendi renginde olmayanı sevemedi.
    Kendine benzemeyeni ya benzetmek istedi ya da yok etmeye çalıştı.
    Renklerin her biri çok güzeldi ancak,
    Anlayamadık.
    İnsanoğlu sadece bazılarını sevebildi,
    Diğer bazılarını hep cezalandırmak için çabaladı.
    Hiç birlikte iyi olmaya çalışmadı, yok ederek iyi olacağını zannetti.
    Ve bu durum insanlığın iç kurdu oldu.
    Korkularımız oldu bazı renkler.
    Çizgilerimiz oldu bazıları.
    Özgür beyinler, ancak görebiliyordu diğer renklerdeki güzellikleri,
    Ne yazık ki hep azınlıkta kalıyorlardı.
    Griyi bile çok görenlere rengarenk hayatlar ürkütücü geliyordu.
    Ve
    Hep
    Çoktular.
    Renklerin bir arada görünmesine müsaade etmiyorlardı.
    Sonunda bütün renkleri küstürdüler
    Özdemir Asaf'ın deyimiyle :
    Bütün renkler hızla kirleniyordu,
    birinciliği beyaza verdiler.
    ÖNER GÖKÇE

 



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUMLAR

Işık -

Işığın girdiği heryer güzeldir!

3 0
YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.