Öncesinden sizlere mektup

11.09.2013 23:37:30
A+ A-

Anne karnındaki bir bebekten gelen mektubumuz var;



ÖNCESİNDEN SİZLERE MEKTUP

İnanması güç ama annemin karnındayken birçok şeyi daha net görüyorum. Sandığınız kadar karmaşık değil burası hiç değil. Hatta hep özlemini çektiğiniz saflık burada. Daha doğrusu burada başladı. Bir hayli gözlem yaptım ve hatırlarsam eğer hepsini sizlere anlatacağım. Çünkü bulun istiyorum yitirdiklerinizi. Biz burada doğmak için çabalarken siz her an ölmeye hazırlanıyorsunuz. 
Yoksa burayı hiç hatırlamıyor musunuz? Ya ben de hatırlayamazsam?


Tam da bu zamanlarınızı yok sayarak hep büyük olduğunuzu sanıyorsunuz ve de hep öyle kalacağınızı. Annem, babam ve yakında aralarına katılacağım tüm insanlar, şimdiden yük bindirdiler küçücük omuzlarıma.
Doğacağım bir gün, sizler sarışın diyeceksiniz ya da esmer, Türk, Kürt, Alevi, Sünni, şuralı, şunlardan.
Evet, bu liste konusunda çok yaratıcınız ama ben insanım niye bu seçenek yok listenizde?
Annemin oldukça endişeli olduğunu biliyorum. Korkuyor. Küçük, zayıf olduğumu düşündüğü için korkuyor. Anneme, hiç kirlenmemiş bir zihnin tüm fiziksel unsurlardan daha güçlü olduğunu nasıl anlatabilirim? Annemin beni tam anlamıyla hissedebildiğinin farkındayım. Çünkü ne zaman yeni dünyamla ilgili sevimsiz bir şey öğrensem annem de kederleniyor.


Babam. O henüz bu duruma alışamadı. Nasıl olacağımı düşünüyor. İyi yetiştirememekten düşmemden korkuyor. Ailemin yanı sıra dünyanın da beni beklediğini biliyorum. Beni ve benim gibileri. Burada olduğumdan beri neden aranıza katılacağımı düşünüyorum. Öyle ya bir nedeni olmalı. Eğer ben de var olacaksam öncelikle buna değmeli, bir şeyleri değiştirebilmeliyim. Buradan uzun yıllardır bir şekilde yaşayan sizleri görüp de bunları hiç düşünmemenizi anlayamıyorum. Hiçbir şeyi sorgulamadan nasıl yaşayabiliyorsunuz? Öğrenilecek çok şey var anlaşılan, sizin dünyanızla ilgili. Hâlbuki sizler en azından tek bir şey öğrenseydiniz buradan, eminim ki azalırdı çıkarcı düşünceleriniz. Ve şüphesiz, sizler de inansaydınız bir parça işte o zaman gelmek için daha hevesli olurdum.


Kendi yarattığınız suni çıkmazlarda boğuluyorsunuz. Kim olduğuz önemsenmeden gel deniyor. Siz yine de üstünlük sağlayan bir etiket ihtiyacındasınız.
Zamanla zayıfladı insan. Doğduktan hemen sonra ölmeye başladı, bölündü, çoğaldı. Saflığı yitirdi. Gelinen nokta gösteriyor ki hiçbir zaman hiçbir şeye yetememişsiniz. Değişmesini istemiş ama yeltenmemişsiniz. Neydi ki sizi şu an ki benden, anlamsız yığınlara çeviren? Benim gibi bebekler nasıl dönüştü yalancılara, hırsızlara, katillere.

D.A

 

NOT: MEKTUPLARINIZI AŞAĞIDAKİ ADRESLERDEN ULAŞTIRABİLİR  VE MEKTUPLARI DA O ADRESLERDEN TAKİP EDEBİLİRSİNİZ. 

İletişim Adresleri:

E-Posta : empatimektuplari@gmail.com


https://twitter.com/empatimektuplar


https://www.facebook.com/empatimektuplari



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.