Sevgili inanan kardeşim!

29.08.2013 12:59:07
A+ A-

Bu güzel ülkemizde az sayıda olan, yaratıcının varlığına inanmayan, herhangi bir dine mensup olmayan insanlardan birisiyim. Birkaç arkadaşımın haricinde bunu bilen insan yok. Saklamak zorunda hissediyorum kendimi. Peki neden?

Bunu paylaştığımda yıllardır tanıdığım ailemin, akrabalarımın, arkadaşlarımın benim hakkındaki düşüncelerinin değişeceğini, değişmese bile düşüncelerinde ufacık bir olumsuzluk yaratacağını tahmin ediyor, üzülüyorum. Ailemin ve çevremdeki çoğu insanın sevgisini, takdirini kazanmış bu ülkenin 24 yaşında bir genci olarak ateistliğim ortaya çıkınca sadece bu yönden bakılıp sorgulanacağımı düşünüyorum. Öncesindeki beğenilen hareketlerimin heba olmasından, yapacaklarıma kuşkuyla yaklaşılmasından, haksızlığa uğramaktan korkuyor, üzülüyorum. Kısacası insanların (niyeyse?) hayal kırıklığına uğrayacağını düşünüyorum. Peki değişen ne? Ateist olmam neyi değiştiriyo da sorun oluyor?

Evet, dini vecibeleri yerine getirmiyorum. Evet, ibadet etmiyorum, dua etmiyorum. Evet, cennet ve cehenneme inanmıyorum. Bunlar büyük değişimler.
Ama, ben de senin gibi bir insanım, seninle aynı havayı soluyor, aynı topraktan besleniyorum. Ben de insan öldürmeyi, hırsızlık yapmayı, hak yemeyi doğru bulmuyorum. Tecavüz etmeyi, dini duyguları ve milli duyguları aşağılamayı, iftira atmayı, haksız kazanç sağlamayı, hakeret etmeyi doğru bulmuyorum. Yardım etmeyi, paylaşmayı, dürüstlüğü seviyorum. Aşık oluyorum, hayatta olmayan anne ve babamı özlüyorum, çocuk sahibi olmak, baba olmak istiyorum. Selam verdiğinde karşılık vermeyi, eyvallah demeyi seviyorum. Ben de bu memleketi, dünya üzerindeki tüm memleketleri ve insanları seviyor, bütün ülkeler, tüm halklar kardeşçe yaşasın istiyorum. İstiyorum ki herkes dinini özgürce yaşasın, ibadetini özgürce yapsın, özgürce düşüncesini açıklasın ve yaysın. 
Bir ateist olarak kadınların cinsel obje olarak gösterilmesinden, tecavüzlerden ve tacizlerden, erkek egemen toplum yapısından, uçarı zengişleşmeden ve holdinglerden, gereksiz lüks yaşamdan, asıl sebebi ekonomik olan ama din ve milliyet bahaneli savaşlardan nefret ediyorum. İşçisine küfür edip aşağılayan patrondan, çocuk işçisine dayak atan patrondan, kadına karşı işlenen şiddetten, devlet eliyle yapılan işkencelerden, ırkçılıktan nefret ediyorum.
Bir futbol aşağı olarak futbol uğruna çıkan kavgalardan, vatandaşların sırtındaki vergi yükünden, çarpık yapılaşmadan, doğa katliamından, yıllarca eğitim almış insanların işsiz kalmasından nefret ediyorum. Senin de hemfikir olduğun, sevilecek ve nefret edilecek ne varsa ben de aynı şekilde düşünüyorum. İnsan olmanın gerektirdiği ne varsa ben de onu istiyorum, insanların insanca yaşamasını istiyorum. 
Kötü bir haber okuduğum da, mesela belediyenin kapatmadığı logar çukuruna düşen bir çocuk haberinde sinirleniyor, ağlıyorum. Farklı dinden kucaklaşmış birilerini görünce gözlerim parıldıyor seviniyorum. İşgal altındaki ülkelere üzülüyor, yeri geliyor hırsımdan ağlıyorum. İftar sofrasında insanların birbilerine yaptıkları ikramları görünce seviniyorum. 

Daha uzatmak istemiyorum, bunlar gibi sayısız şeyler ikimiz için ortak üzüntü ve ortak keder. İşte bunlar değişmeyen, değişemeyen şeyler ya da değişmemesi gereken şeyler. Sadece bir fark olabilir; belki sen inandığın için böyle davranıyorsun. Ben sadece böyle davranmak istiyorum. 
Senden istediğim bir şey var; ne olur karşına çıktığım zaman sadece insan olduğumu düşün. İnancım, ırkım umrunda olmasın. Çok samimi söylüyorum benim umrumda değil. İyi olalım yeter ki. Kötülüğe karşı bir olalım, haklarımızı savunalım. Yeri gelince ben senin inancını savunayım, yeri gelince sen benim inançsızlığımı savun. Beraber gülüp beraber ağlıyorsak bu bize yeter. 
İnanan veya inanmayan;

İyi insanlar iyi ki varsınız

Kötü insanlar iyi ki azsınız.

A.K

NOT: MEKTUPLARINIZI AŞAĞIDAKİ ADRESLERDEN ULAŞTIRABİLİR  VE MEKTUPLARI DA O ADRESLERDEN TAKİP EDEBİLİRSİNİZ. 

İletişim Adresleri:

E-Posta : empatimektuplari@gmail.com

twitter" style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: inherit; vertical-align: baseline; text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; color: rgb(59, 89, 152);" target="_blank">Twitter : twitter.com/empatimektuplar

Facebookwww.facebook.com/empatimektuplari



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.