Yaftalanmış bir gündü...

11.05.2014 21:41:52
A+ A-

Geç kaldım, rötar yaptım biliyorum. Anca... Formaliteler...

Malumunuz dün günlerden "Anneler Günü" idi. Şahsi fikrimdir ki, tamamen kişiseldir kanaatim, ticari, dolayısıyla hediye almaya şiddetle dayatılan bir adı konmuş, en süslü bir günü daha cümleten yaşadık. Bitti. En az diğerleri kadar mübarek olsun...

Düzene ayak uydurmuş gibi yaptığım, önemser gözükmeye herkes kadar çabaladığım bir yirmi dört saati daha tamamladık.

Dün günlerden annelerimizi en fazla çok sevmemiz gereken en önemli bir gündü. Hediye alıp, öpüşüp, koklaştığımız, tanımadığımız fakat son derece yetkin kişiler tarafından hepimiz adına ismi konulmuş en özel bir gün idi. Öte diğer zamanlarda heba edin, katledin, harcayın, önemsemeyin ama en çok anneleri o gün, bugün hatırlayın, yetmez para harcayın, sevin, koklayın denilen günü yaşadık. Yaşamıştık öncelerde de.

Koca bir yıl içinde layık görülmüş tek bir mühim gün...

Anneler günü...

"Anneyim, annem de var." ya da "Anneyim ve fekat annem hayatta değil, anam da yok, doğuramıyorum." gibisinden türlü türlü, şu an aklıma gelemeyen kombinasyonlarda düşüncelere sahip bir sürü insanı coşkulandıran olmadı üzen bir tam günün yirmi dört saatini tamamladığımız, yaftalanmış bir gündü dün.

İçgüdüsel bence annelik.

Kişiye bağlı...

Öğrenilmez...

Görüp, bellenilmez...

İçinden geldiği gibi galiba.

Dün benim günümdü.

Doğursam da, doğurmasam da.

Ben anneyim.

Kadınım.

Anne olan, olmayan diğerleri kadar.

Ne daha çok, ne daha az.

Eller havada...

Gün annelerindi. 

Bitti.

Ya bugün?



YAZARIN DİĞER YAZILARI

YORUM YAZ
Yorumunuzu girmek için sisteme giriş yapmalısınız.
Eğer üye değilseniz üye olunuz.